untitled yet.

Ὅταν ὀ ἅντρας τῆς Λίλ ἀποστρατεύτηκε, τῆς λέω,

Δἐν τά μασοῦσα τά λόγια μου, 

τῆς λέω αύτηνῆς ᾽γώ πού μέ βλέπεις, 

ΕΜΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ 

Τῶρα πού γυρίζει ὸ Γιάννης, κοίταξε νά σουλουπιαστεῖς λιγάκι.

Θά γυρέψει νὰ μάθει τί τἀ ᾽κανες κεῖνα τά λεφτά πού σοῦ᾽δωσε 

Νά ξαναβάλεις κάν᾽να δόντι. Σ᾽τά᾽δωσε,ἥμουν έκεί.

Ἅει νά τά βγάλεις, Λίλ, καί βάλε μιά καλή μασέλα*

*t.s. eliot 

                             

               yeah! yeah! metamorphosis!